šantažētC2
verb/ʃˈantaʒeːt/
Translation
to blackmail
Definition
To intimidate (someone), threaten (someone) to act violently, to disclose true or fabricated shameful facts, information (in order to gain something desired).
Latvian original
Iebaidīt (kādu), draudēt (kādam), ka rīkosies vardarbīgi, izpaudīs patiesus vai izdomātus apkaunojošus faktus, ziņas (nolūkā gūt ko sev vēlamu).
Inflections
Present
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | šantažēju | šantažējam |
| 2nd person | šantažē | šantažējat |
| 3rd person | šantažē | šantažē |
Past
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | šantažēju | šantažējām |
| 2nd person | šantažēji | šantažējāt |
| 3rd person | šantažēja | šantažēja |
Future
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | šantažēšu | šantažēsim |
| 2nd person | šantažēsi | šantažēsiet / šantažēsit |
| 3rd person | šantažēs | šantažēs |
- Infinitivešantažēt
- Imperativešantažē
- Imperativešantažējiet
Translations
- Русскийшантажировать
- Українськашантажувати
- Lietuviųšantažuoti