aizrunātC2
verb/ˈaizrunaːt/
Translation
to talk into, to put in a word, to dissuade
Definition
To outdo in talking.
Latvian original
Pārspēt runāšanā.
Inflections
Present
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | aizrunāju | aizrunājam |
| 2nd person | aizrunā | aizrunājat |
| 3rd person | aizrunā | aizrunā |
Past
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | aizrunāju | aizrunājām |
| 2nd person | aizrunāji | aizrunājāt |
| 3rd person | aizrunāja | aizrunāja |
Future
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | aizrunāšu | aizrunāsim |
| 2nd person | aizrunāsi | aizrunāsiet / aizrunāsit |
| 3rd person | aizrunās | aizrunās |
- Infinitiveaizrunāt
- Imperativeaizrunā
- Imperativeaizrunājiet
Translations
- Русскийуговорить, замолвить слово
- Українськаумовити, замовити слово
- Lietuviųįkalbėti, užtarti