artikulētC2
verb/ˈartikuleːt/
Translation
to articulate, to enunciate
Definition
To form, articulate (speech sounds).
Latvian original
Veidot, izrunāt (valodas skaņas).
Inflections
Present
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | artikulēju | artikulējam |
| 2nd person | artikulē | artikulējat |
| 3rd person | artikulē | artikulē |
Past
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | artikulēju | artikulējām |
| 2nd person | artikulēji | artikulējāt |
| 3rd person | artikulēja | artikulēja |
Future
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | artikulēšu | artikulēsim |
| 2nd person | artikulēsi | artikulēsiet / artikulēsit |
| 3rd person | artikulēs | artikulēs |
- Infinitiveartikulēt
- Imperativeartikulē
- Imperativeartikulējiet
Translations
- Русскийартикулировать
- Українськаартикулювати
- Lietuviųartikuliuoti