atšķirtB2
verb/ˈatʃcirt/
Translation
to distinguish, to separate
Definition
To separate, by parting; to detach.
Latvian original
Atdalīt, atšķirot; nošķirt.
Inflections
Present
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | atšķiru | atšķiram |
| 2nd person | atšķir | atšķirat |
| 3rd person | atšķir | atšķir |
Past
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | atšķīru | atšķīrām |
| 2nd person | atšķīri | atšķīrāt |
| 3rd person | atšķīra | atšķīra |
Future
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | atšķiršu | atšķirsim |
| 2nd person | atšķirsi | atšķirsiet / atšķirsit |
| 3rd person | atšķirs | atšķirs |
- Infinitiveatšķirt
- Imperativeatšķir
- Imperativeatšķiriet
Translations
- Русскийотличить, различить
- Українськавідрізнити, розрізнити
- Lietuviųatskirti, skirti