atturētiesB2
verb/ˈattureːties/
Translation
to abstain, to refrain
Definition
To restrain oneself (from fulfilling some desire, whim of one's own).
Latvian original
Atturēt sevi (izpildīt kādu savu vēlēšanos, iegribu).
Inflections
Present
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | atturos | atturamies |
| 2nd person | atturies | atturaties |
| 3rd person | atturas | atturas |
Past
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | atturējos | atturējāmies |
| 2nd person | atturējies | atturējāties |
| 3rd person | atturējās | atturējās |
Future
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | atturēšos | atturēsimies |
| 2nd person | atturēsies | atturēsieties / atturēsities |
| 3rd person | atturēsies | atturēsies |
- Infinitiveatturēties
- Imperativeatturies
- Imperativeatturieties
Translations
- Русскийвоздержаться
- Українськаутриматися
- Lietuviųsusilaikyti