citadeleC1
noun/t͡sˈitadele/5. declension · feminine
Translation
citadel
Definition
A strongly fortified place in a town; also a fortress.
Latvian original
Stipri nocietināta vieta pilsētā; arī cietoksnis.
Inflections
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| Nominative | citadele | citadeles |
| Genitive | citadeles | citadeļu |
| Dative | citadelei | citadelēm |
| Accusative | citadeli | citadeles |
| Locative | citadelē | citadelēs |
| Vocative | citadele / citadel | citadeles |
Translations
- Русскийцитадель
- Українськацитадель
- Lietuviųcitadelė