infrastruktūraB1
noun/ˈinfrastruktuːra/4. declension · feminine
Translation
infrastructure
Definition
A component of the territorial structure of the national economy, formed by the transport, communications, trade, energy and water-management systems, as well as dwellings, schools, healthcare, cultural, sports and similar facilities for serving the population and their arrangement in some territory.
Latvian original
Tautsaimniecības teritoriālās struktūras sastāvdaļa, ko veido transporta, sakaru, tirdzniecības, enerģētikas un ūdenssaimniecības sistēma, kā arī dzīvokļi, skolas, veselības aizsardzības, kultūras, sporta u. tml. iedzīvotāju aprūpes objekti un to izkārtojums kādā teritorijā.
Inflections
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| Nominative | infrastruktūra | infrastruktūras |
| Genitive | infrastruktūras | infrastruktūru |
| Dative | infrastruktūrai | infrastruktūrām |
| Accusative | infrastruktūru | infrastruktūras |
| Locative | infrastruktūrā | infrastruktūrās |
| Vocative | infrastruktūra / infrastruktūr | infrastruktūras |
Translations
- Русскийинфраструктура
- Українськаінфраструктура
- Lietuviųinfrastruktūra