iniciētC2
verb/ˈinit͡sieːt/
Translation
to initiate
Definition
To initiate; to begin.
Latvian original
Ierosināt; uzsākt.
Inflections
Present
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | iniciēju | iniciējam |
| 2nd person | iniciē | iniciējat |
| 3rd person | iniciē | iniciē |
Past
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | iniciēju | iniciējām |
| 2nd person | iniciēji | iniciējāt |
| 3rd person | iniciēja | iniciēja |
Future
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | iniciēšu | iniciēsim |
| 2nd person | iniciēsi | iniciēsiet / iniciēsit |
| 3rd person | iniciēs | iniciēs |
- Infinitiveiniciēt
- Imperativeiniciē
- Imperativeiniciējiet
Translations
- Русскийинициировать
- Українськаініціювати
- Lietuviųinicijuoti