intriģētC2
verb/ˈintriɟeːt/
Translation
to intrigue, to scheme
Definition
To arouse curiosity, also suspicion; to interest.
Latvian original
Izraisīt ziņkāri, arī aizdomas; interesēt.
Inflections
Present
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | intriģēju | intriģējam |
| 2nd person | intriģē | intriģējat |
| 3rd person | intriģē | intriģē |
Past
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | intriģēju | intriģējām |
| 2nd person | intriģēji | intriģējāt |
| 3rd person | intriģēja | intriģēja |
Future
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | intriģēšu | intriģēsim |
| 2nd person | intriģēsi | intriģēsiet / intriģēsit |
| 3rd person | intriģēs | intriģēs |
- Infinitiveintriģēt
- Imperativeintriģē
- Imperativeintriģējiet
Translations
- Русскийинтриговать
- Українськаінтригувати
- Lietuviųintriguoti