izrietētB2
verb/ˈizrieteːt/
Translation
to follow, to result
Definition
To come about, to be deduced (usually from something general) - for example, of a thought, an idea.
Latvian original
Izveidoties, tikt izsecinātam (parasti no kā vispārīga) - piemēram, par domu, ideju.
Inflections
Present
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | izrietu | izrietam |
| 2nd person | izrieti | izrietat |
| 3rd person | izriet | izriet |
Past
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | izrietēju | izrietējām |
| 2nd person | izrietēji | izrietējāt |
| 3rd person | izrietēja | izrietēja |
Future
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | izrietēšu | izrietēsim |
| 2nd person | izrietēsi | izrietēsiet / izrietēsit |
| 3rd person | izrietēs | izrietēs |
- Infinitiveizrietēt
- Imperativeizrieti
- Imperativeizrietiet
Translations
- Русскийвытекать, следовать
- Українськавипливати, слідувати
- Lietuviųišplaukti, sekti