izsecinātC2
verb/ˈizset͡sinaːt/
Translation
to deduce, to infer
Definition
To form (a thought, judgment, etc.) by inference.
Latvian original
Secinot izveidot (domu, spriedumu u. tml.).
Inflections
Present
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | izsecinu | izsecinām |
| 2nd person | izsecini | izsecināt |
| 3rd person | izsecina | izsecina |
Past
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | izsecināju | izsecinājām |
| 2nd person | izsecināji | izsecinājāt |
| 3rd person | izsecināja | izsecināja |
Future
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | izsecināšu | izsecināsim |
| 2nd person | izsecināsi | izsecināsiet / izsecināsit |
| 3rd person | izsecinās | izsecinās |
- Infinitiveizsecināt
- Imperativeizsecini
- Imperativeizseciniet
Translations
- Русскийвывести, заключить
- Українськавивести, виснувати
- Lietuviųpadaryti išvadą, išvesti