klaiņotC1
verb/klˈaiɲuot/
Translation
to wander, to roam
Definition
To walk for a long time from one place to others, usually without a definite goal; to frequently change one's place of stay; to wander.
Latvian original
Ilgāku laiku staigāt no vienas vietas uz citām, parasti bez noteikta mērķa; bieži mainīt uzturēšanās vietu.
Inflections
Present
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | klaiņoju | klaiņojam |
| 2nd person | klaiņo | klaiņojat |
| 3rd person | klaiņo | klaiņo |
Past
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | klaiņoju | klaiņojām |
| 2nd person | klaiņoji | klaiņojāt |
| 3rd person | klaiņoja | klaiņoja |
Future
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | klaiņošu | klaiņosim |
| 2nd person | klaiņosi | klaiņosiet / klaiņosit |
| 3rd person | klaiņos | klaiņos |
- Infinitiveklaiņot
- Imperativeklaiņo
- Imperativeklaiņojiet
Translations
- Русскийбродить, скитаться
- Українськаблукати, тинятися
- Lietuviųklaidžioti, bastytis