klausītājsB2
іменник/klˈausiːtaːjs/1. відміна · чоловічий
Переклад
слухач
Визначення
Людина, яка слухає (мовлення іншої людини); людина, яка слухає (наприклад, лекцію, концерт).
Оригінал латиською
Cilvēks, kas klausās (cita cilvēka runāto); cilvēks, kas klausās (piemēram, lekciju, koncertu).
Словоформи
| одн. | мн. | |
|---|---|---|
| Називний | klausītājs | klausītāji |
| Родовий | klausītāja | klausītāju |
| Давальний | klausītājam | klausītājiem |
| Знахідний | klausītāju | klausītājus |
| Місцевий | klausītājā | klausītājos |
| Кличний | klausītāj | klausītāji |
Переклади
- Englishlistener, auditor
- Русскийслушатель
- Lietuviųklausytojas