komandantsC2
noun/kˈomaŋdants/1. declension · masculine
Translation
commandant, commander
Definition
The commander of a garrison (in a fortress, fortified area).
Latvian original
Karaspēka priekšnieks (cietoksnī, nocietinātā rajonā).
Inflections
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| Nominative | komandants | komandanti |
| Genitive | komandanta | komandantu |
| Dative | komandantam | komandantiem |
| Accusative | komandantu | komandantus |
| Locative | komandantā | komandantos |
| Vocative | komandant | komandanti |
Translations
- Русскийкомендант
- Українськакомендант
- Lietuviųkomendantas