konfliktētC2
verb/kˈonflikteːt/
Translation
to conflict, to clash
Definition
To be in a state of conflict; to be at odds; to quarrel.
Latvian original
Būt konflikta stāvoklī; būt nesaskaņā; strīdēties.
Inflections
Present
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | konfliktēju | konfliktējam |
| 2nd person | konfliktē | konfliktējat |
| 3rd person | konfliktē | konfliktē |
Past
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | konfliktēju | konfliktējām |
| 2nd person | konfliktēji | konfliktējāt |
| 3rd person | konfliktēja | konfliktēja |
Future
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | konfliktēšu | konfliktēsim |
| 2nd person | konfliktēsi | konfliktēsiet / konfliktēsit |
| 3rd person | konfliktēs | konfliktēs |
- Infinitivekonfliktēt
- Imperativekonfliktē
- Imperativekonfliktējiet
Translations
- Русскийконфликтовать
- Українськаконфліктувати
- Lietuviųkonfliktuoti