mirgotC1
verb/mˈirɡuot/
Translation
to flicker, to twinkle
Definition
To emit light of relatively rhythmically and rapidly changing intensity, also briefly interrupted (of a light source); to be of relatively rhythmically and rapidly changing intensity (of light); also to glimmer.
Latvian original
Izplatīt samērā ritmiski un ātri mainīga stipruma, arī īslaicīgi pārtrauktu gaismu (par gaismas avotu); būt ar samērā ritmiski un ātri mainīgu stiprumu (par gaismu); arī mirdzēt.
Inflections
Present
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | mirgoju | mirgojam |
| 2nd person | mirgo | mirgojat |
| 3rd person | mirgo | mirgo |
Past
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | mirgoju | mirgojām |
| 2nd person | mirgoji | mirgojāt |
| 3rd person | mirgoja | mirgoja |
Future
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | mirgošu | mirgosim |
| 2nd person | mirgosi | mirgosiet / mirgosit |
| 3rd person | mirgos | mirgos |
- Infinitivemirgot
- Imperativemirgo
- Imperativemirgojiet
Translations
- Русскиймерцать
- Українськамерехтіти
- Lietuviųmirgėti