mitētiesC2
verb/mˈiteːties/
Translation
to cease, to stop
Definition
To stop (functioning), cease, also to end (one's activity).
Latvian original
Pārstāt (darboties), pārtraukt, arī beigt (savu darbību).
Inflections
Present
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | mitējos | mitējamies |
| 2nd person | mitējies | mitējaties |
| 3rd person | mitējas | mitējas |
Past
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | mitējos | mitējāmies |
| 2nd person | mitējies | mitējāties |
| 3rd person | mitējās | mitējās |
Future
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | mitēšos | mitēsimies |
| 2nd person | mitēsies | mitēsieties / mitēsities |
| 3rd person | mitēsies | mitēsies |
- Infinitivemitēties
- Imperativemitējies
- Imperativemitējieties
Translations
- Русскийпрекращаться, переставать
- Українськаприпинятися, переставати
- Lietuviųliautis, nustoti