sagrūstC2
darbības vārds/sˈaɡruːst/
Grūžot savirzīt, novietot (kopā, kādā kopumā, veidojumā, arī kur); arī nekārtīgi, nevīžīgi novietot.
Tagadne
| vsk. | dsk. | |
|---|---|---|
| 1. | sagrūžu | sagrūžam |
| 2. | sagrūd | sagrūžat |
| 3. | sagrūž | sagrūž |
Pagātne
| vsk. | dsk. | |
|---|---|---|
| 1. | sagrūdu | sagrūdām |
| 2. | sagrūdi | sagrūdāt |
| 3. | sagrūda | sagrūda |
Nākotne
| vsk. | dsk. | |
|---|---|---|
| 1. | sagrūdīšu | sagrūdīsim |
| 2. | sagrūdīsi | sagrūdīsiet / sagrūdīsit |
| 3. | sagrūdīs | sagrūdīs |
- Nenoteiksmesagrūst
- Pavēles izteiksmesagrūd
- Pavēles izteiksmesagrūdiet
- Englishto collapse, to crumble
- Русскийрухнуть, обрушиться
- Українськазавалитися, обрушитися
- Lietuviųsugriūti
Uzbūvesagrūst· grū, grūd, grūs, grūz, graus, graud
atvasināts no grūst