tracinātC2
verb/trˈat͡sinaːt/
Translation
to enrage, to irritate
Definition
To cause, be the reason that (a person) becomes agitated, behaves, acts unrestrainedly.
Latvian original
Panākt, būt par cēloni, ka (cilvēks) uzbudinās, nesavaldīgi izturas, rīkojas.
Inflections
Present
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | tracinu | tracinām |
| 2nd person | tracini | tracināt |
| 3rd person | tracina | tracina |
Past
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | tracināju | tracinājām |
| 2nd person | tracināji | tracinājāt |
| 3rd person | tracināja | tracināja |
Future
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | tracināšu | tracināsim |
| 2nd person | tracināsi | tracināsiet / tracināsit |
| 3rd person | tracinās | tracinās |
- Infinitivetracināt
- Imperativetracini
- Imperativetraciniet
Translations
- Русскийраздражать, бесить
- Українськадратувати, бісити
- Lietuviųerzinti, siutinti