urbinātC2
verb/ˈurbinaːt/
Translation
to drill, to bore, to poke
Definition
By turning or rotating and pressing (usually something pointed into a surface), to create (in it) a hole, cavity.
Latvian original
Griežot vai grozot un spiežot (parasti ko smailu kādā virsmā), radīt (tajā) caurumu, dobumu.
Inflections
Present
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | urbinu | urbinām |
| 2nd person | urbini | urbināt |
| 3rd person | urbina | urbina |
Past
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | urbināju | urbinājām |
| 2nd person | urbināji | urbinājāt |
| 3rd person | urbināja | urbināja |
Future
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | urbināšu | urbināsim |
| 2nd person | urbināsi | urbināsiet / urbināsit |
| 3rd person | urbinās | urbinās |
- Infinitiveurbināt
- Imperativeurbini
- Imperativeurbiniet
Translations
- Русскийсверлить, ковырять
- Українськасвердлити, колупати
- Lietuviųgręžinėti, krapštyti