uzkarinātC2
verb/ˈuzkarinaːt/
Translation
to hang up, to hang on
Uzkārt.
To hang up.
Present
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | uzkarinu | uzkarinām |
| 2. | uzkarini | uzkarināt |
| 3. | uzkarina | uzkarina |
Past
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | uzkarināju | uzkarinājām |
| 2. | uzkarināji | uzkarinājāt |
| 3. | uzkarināja | uzkarināja |
Future
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | uzkarināšu | uzkarināsim |
| 2. | uzkarināsi | uzkarināsiet / uzkarināsit |
| 3. | uzkarinās | uzkarinās |
- Infinitiveuzkarināt
- Imperativeuzkarini
- Imperativeuzkariniet
- Русскийповесить, навесить
- Українськаповісити, начепити
- Lietuviųpakabinti, užkabinti
- uzkārtto hang up