uzsmēķētC2
verb/ˈuzsmeːceːt/
Translation
to light up a smoke, to have a cigarette
Definition
To smoke for a short time, also occasionally.
Latvian original
Neilgu laiku, arī reizēm smēķēt.
Inflections
Present
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | uzsmēķēju | uzsmēķējam |
| 2nd person | uzsmēķē | uzsmēķējat |
| 3rd person | uzsmēķē | uzsmēķē |
Past
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | uzsmēķēju | uzsmēķējām |
| 2nd person | uzsmēķēji | uzsmēķējāt |
| 3rd person | uzsmēķēja | uzsmēķēja |
Future
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | uzsmēķēšu | uzsmēķēsim |
| 2nd person | uzsmēķēsi | uzsmēķēsiet / uzsmēķēsit |
| 3rd person | uzsmēķēs | uzsmēķēs |
- Infinitiveuzsmēķēt
- Imperativeuzsmēķē
- Imperativeuzsmēķējiet
Translations
- Русскийзакурить
- Українськазакурити
- Lietuviųužsirūkyti