vakcinētC1
verb/ʋˈakt͡sineːt/
Translation
to vaccinate
Definition
To introduce a vaccine into the body (of a human or animal); to vaccinate (1).
Latvian original
Ievadīt (cilvēka vai dzīvnieka) organismā vakcīnu; potēt (1).
Inflections
Present
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | vakcinēju | vakcinējam |
| 2nd person | vakcinē | vakcinējat |
| 3rd person | vakcinē | vakcinē |
Past
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | vakcinēju | vakcinējām |
| 2nd person | vakcinēji | vakcinējāt |
| 3rd person | vakcinēja | vakcinēja |
Future
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | vakcinēšu | vakcinēsim |
| 2nd person | vakcinēsi | vakcinēsiet / vakcinēsit |
| 3rd person | vakcinēs | vakcinēs |
- Infinitivevakcinēt
- Imperativevakcinē
- Imperativevakcinējiet
Translations
- Русскийвакцинировать, прививать
- Українськавакцинувати, щепити
- Lietuviųvakcinuoti, skiepyti