aizkavētC1
verb/ˈaizkaʋeːt/
Translation
to delay, to detain
Definition
To bring about, ensure that (something) does not happen, does not occur at the intended time.
Latvian original
Panākt, ka (kas) nenotiek, nenorisinās paredzētajā laikā.
Inflections
Present
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | aizkavēju | aizkavējam |
| 2nd person | aizkavē | aizkavējat |
| 3rd person | aizkavē | aizkavē |
Past
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | aizkavēju | aizkavējām |
| 2nd person | aizkavēji | aizkavējāt |
| 3rd person | aizkavēja | aizkavēja |
Future
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | aizkavēšu | aizkavēsim |
| 2nd person | aizkavēsi | aizkavēsiet / aizkavēsit |
| 3rd person | aizkavēs | aizkavēs |
- Infinitiveaizkavēt
- Imperativeaizkavē
- Imperativeaizkavējiet
Translations
- Русскийзадержать, замедлить
- Українськазатримати, загаяти
- Lietuviųsulaikyti, uždelsti