atturētC1
verb/ˈattureːt/
Translation
to deter, to restrain
Definition
By holding, to prevent, hinder (the performance of some movement); to not let go.
Latvian original
Turot ciet, neļaut, aizkavēt (veikt kādu kustību); nelaist.
Inflections
Present
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | atturu | atturam |
| 2nd person | atturi | atturat |
| 3rd person | attur | attur |
Past
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | atturēju | atturējām |
| 2nd person | atturēji | atturējāt |
| 3rd person | atturēja | atturēja |
Future
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | atturēšu | atturēsim |
| 2nd person | atturēsi | atturēsiet / atturēsit |
| 3rd person | atturēs | atturēs |
- Infinitiveatturēt
- Imperativeatturi
- Imperativeatturiet
Translations
- Русскийудержать, отговорить
- Українськаутримати, відрадити
- Lietuviųsulaikyti, atgrasyti