apbēdinātC2
verb/ˈapbeːdinaːt/
Translation
to sadden, to grieve
Sagādāt (kādam) bēdas; sarūgtināt, skumdināt.
To cause (someone) grief; to embitter, sadden.
Present
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | apbēdinu | apbēdinām |
| 2. | apbēdini | apbēdināt |
| 3. | apbēdina | apbēdina |
Past
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | apbēdināju | apbēdinājām |
| 2. | apbēdināji | apbēdinājāt |
| 3. | apbēdināja | apbēdināja |
Future
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | apbēdināšu | apbēdināsim |
| 2. | apbēdināsi | apbēdināsiet / apbēdināsit |
| 3. | apbēdinās | apbēdinās |
- Infinitiveapbēdināt
- Imperativeapbēdini
- Imperativeapbēdiniet
- Русскийопечалить, огорчить
- Українськазасмутити, зажурити
- Lietuviųnuliūdinti, nuskaudinti
- sarūgtinātto embitter
- skumdinātto sadden