apliecinājumsB2
noun/ˈapliet͡sinaːjums/1. declension · masculine
Translation
confirmation, certification, attestation
Definition
A confirmation, a proof.
Latvian original
Apstiprinājums, pierādījums.
Inflections
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| Nominative | apliecinājums | apliecinājumi |
| Genitive | apliecinājuma | apliecinājumu |
| Dative | apliecinājumam | apliecinājumiem |
| Accusative | apliecinājumu | apliecinājumus |
| Locative | apliecinājumā | apliecinājumos |
| Vocative | apliecinājum | apliecinājumi |
Translations
- Русскийподтверждение, удостоверение
- Українськапідтвердження, засвідчення
- Lietuviųpatvirtinimas