argumentētC1
verb/ˈarɡumænteːt/
Translation
to argue, to reason
Definition
To prove with arguments; to put forward arguments.
Latvian original
Pierādīt ar argumentiem; minēt argumentus.
Inflections
Present
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | argumentēju | argumentējam |
| 2nd person | argumentē | argumentējat |
| 3rd person | argumentē | argumentē |
Past
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | argumentēju | argumentējām |
| 2nd person | argumentēji | argumentējāt |
| 3rd person | argumentēja | argumentēja |
Future
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | argumentēšu | argumentēsim |
| 2nd person | argumentēsi | argumentēsiet / argumentēsit |
| 3rd person | argumentēs | argumentēs |
- Infinitiveargumentēt
- Imperativeargumentē
- Imperativeargumentējiet
Translations
- Русскийаргументировать
- Українськааргументувати
- Lietuviųargumentuoti, pagrįsti