izštukotC2
verb/ˈizʃtukuot/
Translation
to figure out, to think up
Definition
To devise; to figure out.
Latvian original
Izdomāt; izprātot.
Inflections
Present
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | izštukoju | izštukojam |
| 2nd person | izštuko | izštukojat |
| 3rd person | izštuko | izštuko |
Past
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | izštukoju | izštukojām |
| 2nd person | izštukoji | izštukojāt |
| 3rd person | izštukoja | izštukoja |
Future
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | izštukošu | izštukosim |
| 2nd person | izštukosi | izštukosiet / izštukosit |
| 3rd person | izštukos | izštukos |
- Infinitiveizštukot
- Imperativeizštuko
- Imperativeizštukojiet
Translations
- Русскийпридумать, смекнуть
- Українськапридумати, збагнути
- Lietuviųsugalvoti, išmąstyti
Synonyms
izdomātizprātot