izcilnieksC2
іменник/ˈizt͡sillnieks/1. відміна · чоловічий
Переклад
відмінник
Визначення
Людина, яка має визначні успіхи, досягнення.
Оригінал латиською
Cilvēks, kam ir izcilas sekmes, panākumi.
Словоформи
| одн. | мн. | |
|---|---|---|
| Називний | izcilnieks | izcilnieki |
| Родовий | izcilnieka | izcilnieku |
| Давальний | izcilniekam | izcilniekiem |
| Знахідний | izcilnieku | izcilniekus |
| Місцевий | izcilniekā | izcilniekos |
| Кличний | izcilniek | izcilnieki |
Переклади
- Englishtop student, high achiever
- Русскийотличник
- Lietuviųpirmūnas