izjauktC1
verb/ˈizjaukt/
Translation
to dismantle, to disrupt, to take apart
Definition
By breaking into separate parts (for example, dismantling, breaking, demolishing), to destroy as a whole or to ruin (something).
Latvian original
Sadalot atsevišķās daļās (piemēram, izārdot, salaužot, sagraujot), iznīcināt kā veselumu vai izpostīt (ko).
Inflections
Present
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | izjaucu | izjaucam |
| 2nd person | izjauc | izjaucat |
| 3rd person | izjauc | izjauc |
Past
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | izjaucu | izjaucām |
| 2nd person | izjauci | izjaucāt |
| 3rd person | izjauca | izjauca |
Future
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | izjaukšu | izjauksim |
| 2nd person | izjauksi | izjauksiet / izjauksit |
| 3rd person | izjauks | izjauks |
- Infinitiveizjaukt
- Imperativeizjauc
- Imperativeizjauciet
Translations
- Русскийразобрать, расстроить
- Українськарозібрати, зруйнувати
- Lietuviųišardyti, sugriauti