izkārtotC1
глагол/ˈizkaːrtuot/
Перевод
устроить, организовать
Определение
Расположить (предметы) в определённом порядке, виде.
Оригинал на латышском
Izvietot (priekšmetus) noteiktā kārtībā, veidā.
Словоформы
Настоящее
| ед. | мн. | |
|---|---|---|
| 1-е лицо | izkārtoju | izkārtojam |
| 2-е лицо | izkārto | izkārtojat |
| 3-е лицо | izkārto | izkārto |
Прошедшее
| ед. | мн. | |
|---|---|---|
| 1-е лицо | izkārtoju | izkārtojām |
| 2-е лицо | izkārtoji | izkārtojāt |
| 3-е лицо | izkārtoja | izkārtoja |
Будущее
| ед. | мн. | |
|---|---|---|
| 1-е лицо | izkārtošu | izkārtosim |
| 2-е лицо | izkārtosi | izkārtosiet / izkārtosit |
| 3-е лицо | izkārtos | izkārtos |
- Инфинитивizkārtot
- Повелительноеizkārto
- Повелительноеizkārtojiet
Переводы
- Englishto arrange, to organize
- Українськавлаштувати, організувати
- Lietuviųsutvarkyti, sutaisyti