izkārtotC1
verb/ˈizkaːrtuot/
Translation
to arrange, to organize
Definition
To arrange (objects) in a certain order, manner.
Latvian original
Izvietot (priekšmetus) noteiktā kārtībā, veidā.
Inflections
Present
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | izkārtoju | izkārtojam |
| 2nd person | izkārto | izkārtojat |
| 3rd person | izkārto | izkārto |
Past
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | izkārtoju | izkārtojām |
| 2nd person | izkārtoji | izkārtojāt |
| 3rd person | izkārtoja | izkārtoja |
Future
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | izkārtošu | izkārtosim |
| 2nd person | izkārtosi | izkārtosiet / izkārtosit |
| 3rd person | izkārtos | izkārtos |
- Infinitiveizkārtot
- Imperativeizkārto
- Imperativeizkārtojiet
Translations
- Русскийустроить, организовать
- Українськавлаштувати, організувати
- Lietuviųsutvarkyti, sutaisyti