iznīcinātB2
verb/ˈiz-niːt͡sinaːt/
Translation
to destroy, to annihilate
Definition
To bring about, to be the cause of (people) perishing; to kill, to slay.
Latvian original
Panākt, būt par cēloni, ka aiziet bojā (cilvēki); nogalināt, nonāvēt.
Inflections
Present
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | iznīcinu | iznīcinām |
| 2nd person | iznīcini | iznīcināt |
| 3rd person | iznīcina | iznīcina |
Past
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | iznīcināju | iznīcinājām |
| 2nd person | iznīcināji | iznīcinājāt |
| 3rd person | iznīcināja | iznīcināja |
Future
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | iznīcināšu | iznīcināsim |
| 2nd person | iznīcināsi | iznīcināsiet / iznīcināsit |
| 3rd person | iznīcinās | iznīcinās |
- Infinitiveiznīcināt
- Imperativeiznīcini
- Imperativeiznīciniet
Translations
- Русскийуничтожить
- Українськазнищити
- Lietuviųsunaikinti