likvidētB2
verb/lˈikʋideːt/
Translation
to liquidate, to eliminate
Definition
To bring about, to be the cause of (something, for example, an object, substance) ceasing to exist.
Latvian original
Panākt, būt par cēloni, ka (kas, piemēram, priekšmets, viela) beidz pastāvēt, eksistēt.
Inflections
Present
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | likvidēju | likvidējam |
| 2nd person | likvidē | likvidējat |
| 3rd person | likvidē | likvidē |
Past
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | likvidēju | likvidējām |
| 2nd person | likvidēji | likvidējāt |
| 3rd person | likvidēja | likvidēja |
Future
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | likvidēšu | likvidēsim |
| 2nd person | likvidēsi | likvidēsiet / likvidēsit |
| 3rd person | likvidēs | likvidēs |
- Infinitivelikvidēt
- Imperativelikvidē
- Imperativelikvidējiet
Translations
- Русскийликвидировать
- Українськаліквідувати
- Lietuviųlikviduoti, panaikinti