iznicinātC2
verb/ˈiz-nit͡sinaːt/
Translation
to destroy, to annihilate
Definition
To disparage, reject, dismiss as defective.
Latvian original
Pelt, atraidīt, izbrāķēt.
Inflections
Present
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | iznicinu | iznicinām |
| 2nd person | iznicini | iznicināt |
| 3rd person | iznicina | iznicina |
Past
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | iznicināju | iznicinājām |
| 2nd person | iznicināji | iznicinājāt |
| 3rd person | iznicināja | iznicināja |
Future
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | iznicināšu | iznicināsim |
| 2nd person | iznicināsi | iznicināsiet / iznicināsit |
| 3rd person | iznicinās | iznicinās |
- Infinitiveiznicināt
- Imperativeiznicini
- Imperativeizniciniet
Translations
- Русскийуничтожить, истребить
- Українськазнищити, винищити
- Lietuviųsunaikinti, išnaikinti