izrīkotC2
verb/ˈizriːkuot/
Translation
to arrange, to organize
Definition
By giving orders, to make (someone) do something, act.
Latvian original
Dodot rīkojumus, likt (kādam) ko darīt, darboties.
Inflections
Present
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | izrīkoju | izrīkojam |
| 2nd person | izrīko | izrīkojat |
| 3rd person | izrīko | izrīko |
Past
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | izrīkoju | izrīkojām |
| 2nd person | izrīkoji | izrīkojāt |
| 3rd person | izrīkoja | izrīkoja |
Future
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | izrīkošu | izrīkosim |
| 2nd person | izrīkosi | izrīkosiet / izrīkosit |
| 3rd person | izrīkos | izrīkos |
- Infinitiveizrīkot
- Imperativeizrīko
- Imperativeizrīkojiet
Translations
- Русскийустроить, организовать
- Українськавлаштувати, організувати
- Lietuviųsurengti, sutvarkyti