izrautB2
verb/ˈizraut/
Translation
to tear out, to pull out
Definition
To pull out by tugging (from somewhere, to somewhere, etc., usually something rooted, firmly fixed).
Latvian original
Raujot izvirzīt (no kurienes, kur u. tml., parasti ko ieaugušu, stingri iestiprinātu).
Inflections
Present
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | izrauju | izraujam |
| 2nd person | izrauj | izraujat |
| 3rd person | izrauj | izrauj |
Past
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | izrāvu | izrāvām |
| 2nd person | izrāvi | izrāvāt |
| 3rd person | izrāva | izrāva |
Future
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | izraušu | izrausim |
| 2nd person | izrausi | izrausiet / izrausit |
| 3rd person | izraus | izraus |
- Infinitiveizraut
- Imperativeizrauj
- Imperativeizraujiet
Translations
- Русскийвырвать, выдернуть
- Українськавирвати, висмикнути
- Lietuviųištraukti, išrauti