izrautB2
глагол/ˈizraut/
Перевод
вырвать, выдернуть
Определение
Вырвать, дёргая (откуда-либо, куда-либо и т. п., обычно что-либо вросшее, прочно укреплённое).
Оригинал на латышском
Raujot izvirzīt (no kurienes, kur u. tml., parasti ko ieaugušu, stingri iestiprinātu).
Словоформы
Настоящее
| ед. | мн. | |
|---|---|---|
| 1-е лицо | izrauju | izraujam |
| 2-е лицо | izrauj | izraujat |
| 3-е лицо | izrauj | izrauj |
Прошедшее
| ед. | мн. | |
|---|---|---|
| 1-е лицо | izrāvu | izrāvām |
| 2-е лицо | izrāvi | izrāvāt |
| 3-е лицо | izrāva | izrāva |
Будущее
| ед. | мн. | |
|---|---|---|
| 1-е лицо | izraušu | izrausim |
| 2-е лицо | izrausi | izrausiet / izrausit |
| 3-е лицо | izraus | izraus |
- Инфинитивizraut
- Повелительноеizrauj
- Повелительноеizraujiet
Переводы
- Englishto tear out, to pull out
- Українськавирвати, висмикнути
- Lietuviųištraukti, išrauti