izsmēķētC2
verb/ˈizsmeːceːt/
Translation
to smoke (up), to finish smoking
Definition
To smoke down completely (a cigarette, etc.); to burn out the tobacco completely by smoking (in a pipe).
Latvian original
Smēķējot pilnīgi izkvēlināt (papirosu, cigareti u. tml.); smēķējot pilnīgi izkvēlināt tabaku (pīpē).
Inflections
Present
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | izsmēķēju | izsmēķējam |
| 2nd person | izsmēķē | izsmēķējat |
| 3rd person | izsmēķē | izsmēķē |
Past
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | izsmēķēju | izsmēķējām |
| 2nd person | izsmēķēji | izsmēķējāt |
| 3rd person | izsmēķēja | izsmēķēja |
Future
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | izsmēķēšu | izsmēķēsim |
| 2nd person | izsmēķēsi | izsmēķēsiet / izsmēķēsit |
| 3rd person | izsmēķēs | izsmēķēs |
- Infinitiveizsmēķēt
- Imperativeizsmēķē
- Imperativeizsmēķējiet
Translations
- Русскийвыкурить
- Українськавикурити
- Lietuviųsurūkyti