kontrolētB1
verb/kˈontroleːt/
Translation
to control, to check
Definition
To carry out control (1); to check.
Latvian original
Veikt kontroli (1); pārbaudīt.
Inflections
Present
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | kontrolēju | kontrolējam |
| 2nd person | kontrolē | kontrolējat |
| 3rd person | kontrolē | kontrolē |
Past
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | kontrolēju | kontrolējām |
| 2nd person | kontrolēji | kontrolējāt |
| 3rd person | kontrolēja | kontrolēja |
Future
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | kontrolēšu | kontrolēsim |
| 2nd person | kontrolēsi | kontrolēsiet / kontrolēsit |
| 3rd person | kontrolēs | kontrolēs |
- Infinitivekontrolēt
- Imperativekontrolē
- Imperativekontrolējiet
Translations
- Русскийконтролировать
- Українськаконтролювати
- Lietuviųkontroliuoti