marķētC1
verb/mˈarceːt/
Translation
to mark, to label
Definition
To mark (goods, a product, also a consignment) by affixing an appropriate sign (to it).
Latvian original
Apzīmēt (preci, ražojumu, arī sūtījumu), uzliekot (tam) attiecīgu zīmi.
Inflections
Present
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | marķēju | marķējam |
| 2nd person | marķē | marķējat |
| 3rd person | marķē | marķē |
Past
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | marķēju | marķējām |
| 2nd person | marķēji | marķējāt |
| 3rd person | marķēja | marķēja |
Future
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | marķēšu | marķēsim |
| 2nd person | marķēsi | marķēsiet / marķēsit |
| 3rd person | marķēs | marķēs |
- Infinitivemarķēt
- Imperativemarķē
- Imperativemarķējiet
Translations
- Русскиймаркировать
- Українськамаркувати
- Lietuviųženklinti, markiruoti