norunātC1
глагол/nˈuorunaːt/
Перевод
договориться, условиться
Определение
Говорить и закончить говорить (например, речь).
Оригинал на латышском
Runāt un pabeigt runāt (piemēram, runu).
Словоформы
Настоящее
| ед. | мн. | |
|---|---|---|
| 1-е лицо | norunāju | norunājam |
| 2-е лицо | norunā | norunājat |
| 3-е лицо | norunā | norunā |
Прошедшее
| ед. | мн. | |
|---|---|---|
| 1-е лицо | norunāju | norunājām |
| 2-е лицо | norunāji | norunājāt |
| 3-е лицо | norunāja | norunāja |
Будущее
| ед. | мн. | |
|---|---|---|
| 1-е лицо | norunāšu | norunāsim |
| 2-е лицо | norunāsi | norunāsiet / norunāsit |
| 3-е лицо | norunās | norunās |
- Инфинитивnorunāt
- Повелительноеnorunā
- Повелительноеnorunājiet
Переводы
- Englishto arrange, to agree on
- Українськадомовитися
- Lietuviųsusitarti