pamatotB1
verb/pˈamatuot/
Translation
to justify, to substantiate
Definition
To include in a judgement, a body of thought the facts, causes, logical conclusions, etc. that prove the truthfulness, necessity (of something).
Latvian original
Iekļaut spriedumu, domu kopumā faktus, cēloņus, loģiskus slēdzienus u. tml., kas pierāda (kā) patiesumu, nepieciešamību.
Inflections
Present
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | pamatoju | pamatojam |
| 2nd person | pamato | pamatojat |
| 3rd person | pamato | pamato |
Past
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | pamatoju | pamatojām |
| 2nd person | pamatoji | pamatojāt |
| 3rd person | pamatoja | pamatoja |
Future
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | pamatošu | pamatosim |
| 2nd person | pamatosi | pamatosiet / pamatosit |
| 3rd person | pamatos | pamatos |
- Infinitivepamatot
- Imperativepamato
- Imperativepamatojiet
Translations
- Русскийобосновывать
- Українськаобґрунтовувати
- Lietuviųpagrįsti