titulētC2
verb/tˈituleːt/
Translation
to title, to entitle
Definition
To mention (someone's) title (1) when addressing (them) or speaking, writing (about them).
Latvian original
Minēt (kāda) titulu (1), uzrunājot (to) vai runājot, rakstot (par to).
Inflections
Present
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | titulēju | titulējam |
| 2nd person | titulē | titulējat |
| 3rd person | titulē | titulē |
Past
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | titulēju | titulējām |
| 2nd person | titulēji | titulējāt |
| 3rd person | titulēja | titulēja |
Future
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | titulēšu | titulēsim |
| 2nd person | titulēsi | titulēsiet / titulēsit |
| 3rd person | titulēs | titulēs |
- Infinitivetitulēt
- Imperativetitulē
- Imperativetitulējiet
Translations
- Русскийтитуловать, озаглавить
- Українськатитулувати, озаглавити
- Lietuviųtituluoti