atrunātC1
verb/ˈatrunaːt/
Translation
to dissuade, to talk out of
Definition
By speaking, to urge, ask, persuade (someone) not to do something.
Latvian original
Ar runāšanu mudināt, lūgt, pārliecināt (kādu), lai ko nedara.
Inflections
Present
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | atrunāju | atrunājam |
| 2nd person | atrunā | atrunājat |
| 3rd person | atrunā | atrunā |
Past
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | atrunāju | atrunājām |
| 2nd person | atrunāji | atrunājāt |
| 3rd person | atrunāja | atrunāja |
Future
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | atrunāšu | atrunāsim |
| 2nd person | atrunāsi | atrunāsiet / atrunāsit |
| 3rd person | atrunās | atrunās |
- Infinitiveatrunāt
- Imperativeatrunā
- Imperativeatrunājiet
Translations
- Русскийотговорить
- Українськавідмовити, відрадити
- Lietuviųatkalbėti