aizbildnisC1
noun/ˈaizbildnis/2. declension · masculine
Translation
guardian
Definition
A person who performs the duties of guardianship (1); guardian.
Latvian original
Cilvēks, kas veic aizbildnības (1) pienākumus.
Inflections
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| Nominative | aizbildnis | aizbildņi |
| Genitive | aizbildņa | aizbildņu |
| Dative | aizbildnim | aizbildņiem |
| Accusative | aizbildni | aizbildņus |
| Locative | aizbildnī | aizbildņos |
| Vocative | aizbildni | aizbildņi |
Translations
- Русскийопекун
- Українськаопікун
- Lietuviųglobėjas