nobēdzinātC2
verb/nˈuobeːdzinaːt/
Translation
to hide away, to stash, to conceal
Nolikt, noglabāt tā, lai citi nevar atrast, ieraudzīt; noslēpt (1).
To put away, store so that others cannot find or see it; to hide (1).
Present
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | nobēdzinu | nobēdzinām |
| 2. | nobēdzini | nobēdzināt |
| 3. | nobēdzina | nobēdzina |
Past
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | nobēdzināju | nobēdzinājām |
| 2. | nobēdzināji | nobēdzinājāt |
| 3. | nobēdzināja | nobēdzināja |
Future
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | nobēdzināšu | nobēdzināsim |
| 2. | nobēdzināsi | nobēdzināsiet / nobēdzināsit |
| 3. | nobēdzinās | nobēdzinās |
- Infinitivenobēdzināt
- Imperativenobēdzini
- Imperativenobēdziniet
- Русскийприпрятать, укрыть
- Українськасховати, приховати
- Lietuviųpaslėpti, užslėpti
- noslēptto hide